سازگاری هیجانی یکی از مؤلفه‌های بنیادین سلامت روان در دانشجویان است که نقش مهمی در کیفیت روابط اجتماعی، عملکرد تحصیلی و رشد شخصیت ایفا می‌کند. این پژوهش با هدف پیش‌بینی سازگاری هیجانی بر اساس سرمایه روان‌شناختی و مهارت‌های ارتباطی در دانشجویان انجام شد. طرح پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل کلیه دانشجویان کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری که در سال1404 در دانشگاه‌های شهر شیراز مشغول به تحصیل بودند، می‌باشد. نمونه مورد مطالعه شامل 270دانشجو بود که بر اساس تعداد مولفه‌های متغیر‌ها به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند .ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری هیجانی (رابیو و همکاران، 2007)، پرسشنامه سرمایه روان‌شناختی (لوثانز، 2007) و پرسشنامه مهارت‌های ارتباطی (جرابک، 2004) بودند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار اس‌پی‌اس‌اس نسخه ۲۳ انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که سرمایه روان‌شناختی و مهارت‌های ارتباطی هر دو به‌طور معناداری قادر به پیش‌بینی سازگاری هیجانی هستند. مؤلفه‌های درک پیام‌ها و گوش دادن فعال از متغیر مهارت‌های ارتباطی و مؤلفه‌های خودکارآمدی و خوش‌بینی از متغیر سرمایه روان‌شناختی تأثیر مثبت و معناداری بر سازگاری هیجانی داشتند. در مقابل، مؤلفه‌های امیدواری و تاب‌آوری از متغیر سرمایه روان‌شناختی و مؤلفه تنظیم عواطف از متغیر مهارت‌های ارتباطی تأثیر منفی و معناداری بر سازگاری هیجانی نشان دادند. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به ابعاد روان‌شناختی و ارتباطی در مداخلات آموزشی و روانی برای بهبود سازگاری هیجانی دانشجویان تأکید دارد و می‌تواند مبنایی برای طراحی برنامه‌های توانمندسازی روانی در محیط‌های آموزشی و مشاوره‌ای باشد. واژه‌های‌کلیدی: سازگاری هیجانی، سرمایه‌روان‌شناختی،مهارت‌های‌ارتباطی.

سازگاری هیجانی سرمایه‌روان‌شناختی مهارت‌های‌ارتباطی.